Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents The Nutcracker in 3D
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Jack The Ripper en Kevinnz
Controle door Simply ReleaseS Topper Badgast
Goedenavond, mevrouw, mijnheer.
Dokter Freud.
Goedenavond. Hallo, dames.
Hallo, lieverd. - Het is al lang geleden.
Sorry.
Gelukkig...
Kerstfeest...
liefste...
vader.
Max, doof haar.
Verraad me alsjeblieft niet, Mary.
Kijk haar nou eens.
Je hebt heel de jurk verbrand.
En nu ben ik door jou ook nog mijn pen kwijt.
Ik ben weer te laat.
Snel. Mary en Max zullen aan het wachten zijn.
Vader, kijk naar de nieuwe jurk van mijn fee.
We kunnen niet langer wachten. - En wat met oom Albert?
Je moeder en ik mogen niet te laat zijn deze avond. Kom op, Mary. Max?
Max?
Ik zit hier vast. Help.
Max, wat heb ik je gezegd?
Kan je voor één keer in je leven eens naar mij luisteren? Kom op, omhoog.
Eindelijk. Een motor.
Ik heb geen idee.
Oké? Bijna klaar.
Je moeder is op weg naar beneden.
Is oom Albert er al?
Louise, we moeten echt gaan.
Moeten we, moeder? - We hebben het hier al over gehad, Mary.
Maar het is Kerstmis...
en iedereen zou samen moeten zijn en oom Albert zal teleurgesteld zijn.
Niet zo teleurgesteld als ik ben...
maar het is een eer om gevraagd te worden om te zingen op het bal van het Paleis.
Ja, maar... - Stel je de gasten voor, waar ik voor zing.
Probeer kalm te zijn, Louise.
Ik kan beter naar het toilet gaan.
Wat een mooie stad, denk je niet?
Voel je niet verplicht om te antwoorden. Het was een retorische vraag.
Maar weet je, ik heb het gevoel dat we gevolgd worden.
Ik zal maar beter eens kijken.
We worden niet gevolgd.
Nu ben ik een beetje teleurgesteld.
We waren aan het wachten en wachten.
Het spijt me, Max.
Gelukkig Kerstfeest.
Gelukkig Kerstfeest, jullie twee.
Gaan jullie al weg? Is Kerstmis al voorbij? Heb ik het gemist?
We vroegen je hier om vijf uur te zijn. - Ik draag geen horloge.
Het inspireert conformiteit.
Hou de kinderen niet wakker met je sprookjes.
Nu je het over sprookjes hebt, zal dokter Freud op het feest zijn?
Ik hoop van niet.
Wat is er, lieverd?
Ik wilde dat jij hielp hen te doen blijven. Maar je was niet hier.
Nou, ik twijfel er aan dat ik het beter had gedaan dan jij.
Maar het spijt me zeer.
Ik hoop dat je mij een kans geeft om het goed te maken.
Waar wil je het, baas? - Bij de boom.
En noem me niet baas.
Is het voor ons? - Dat kan.
Dat is een kist van mijn hart.
En praat niet met de kinderen.
Ja, baas.
Gelukkig Kerstfeest. - Ogen dicht.
Alsjeblieft.
Wacht.
Oom, het is mooi.
Elke pop heeft zijn eigen verhaal.
Die kerel is Gielgud.
In een koninkrijk ver weg, ontsnapte hij uit een circus...
om zich bij een prins te voegen.
Je verzint dat. - Nee, hij zei het zelf tegen mij.
En noem hem nooit een aap. Dat maakt hem woest.
Waarom? Omdat hij een chimpansee is? - Juist.
Max, doe maar. Geef het een draai.
Wie is die dikke kerel?
Je kwetst zijn gevoelens.
Dat is Tinker.
Hij is erg gevoelig over zijn gewicht.
Nou, ik ben zeker dat hij gewoon iemand nodig heeft om mee te spelen.
Ja, dat is zijn job. Sticks. Hij is een talentvolle jonge drummer.
Maar hij speelt soms zo luid, dat Tinker er gek van wordt.
De laatste.
Dank je wel, oom. - Graag gedaan.
Oké, kinderen, etenstijd.
Wacht even. Ik moet nog iets laten zien.
Jij ook, heer... Professor.
Mary en Max, ontmoet...
de notenkraker.
Ik noem hem NC, als bijnaam.
Maar kijk uit. Ze zeggen dat hij de meest gewilde pop in de stad is.
Door wie?
Als ik je dat zeg, moet ik je vermoorden.
Oké, het feest gaat verder in de keuken.
Links, rechts, links, rechts...
Niet tot je alle losse eindjes hebt verbonden, mijn kapitein.
Mijn hemeltje, wat een fruittaart. En ik bedoel mevrouw Eva niet.
Kom je, Mary? - Ik wil de notenkraker eerst.
Max, hoe durf je?
Mary, laat me eens kijken.
Hij brak hem, kijk.
Het is oké, lieverd. Het is niet zo erg.
Hier is het.
Hij maakt altijd alles kapot. - Gelukkig kom ik altijd voorbereid.
Het is maar een stom speeltje. - Nee, dat is het niet.
Zeg het hem, oom.
Kom naar beneden, Max.
Max?
Mary heeft gelijk, Max.
Wat voor jou maar een speeltje is, kan een echte vriend voor iemand anders zijn.
Het hangt van je verbeelding af.
In feite, heb ik er een theorie over. - Je hebt een theorie over alles.
Ja, het heet relativiteit. Wil je het graag horen?
Klinkt moeilijk.
Nee. Het moeilijkste ding om te begrijpen in deze wereld zijn de belastingen.
Dit is poepsimpel.
als je met iemand groot bent
echt groot, onovertroffen, gebouwd om lang mee te gaan
ze zullen denken dat je klein bent
laat staan na alles
wanneer je kleine, korte en zoete ontmoet
zullen ze denken dat je groot bent
omhoog is naar beneden nemen is geven
in is uit fluister, roep
er is geen twijfel dat het allemaal relatief is
aan wie is het om wat te zeggen
zijn of niet
wie schreef jou plot
dat deed jij
alles is relatief
juist
alles is relatief
juist, elk oogpunt is een punt
gewoon aan jou, het is jou
hoe je dromen uitkomen, het is waar
zo echt als wie
door jou
dit is dat deze zijn die
wat is echt wat is ideaal
wat te voelen niemand weet het echt
fantasie komt en gaat
zwart is wit dag is nacht
dus je kan beter je hoogtes lager zetten
als je positief denkt
open geest dan vind jij
dat leven zowat relatief is
behalve relatief, allemaal
wat maakt relatief, allemaal
wij wat relatief allemaal
wij zijn, dat is liefde
Waarom kom je niet bij ons wonen en me elke nacht instoppen?
Ik ben altijd bij jou, lieverd.
Als ik ver weg lijk, denk dan gewoon aan mij...
en dan zal ik dichtbij zijn.
Sluit nu je ogen.
En droom.
Wil je ons het verhaal van de notenkraker vertellen?
Oom?
Het spijt me van mijn broer. Zo zijn jongens.
Geen probleem. Ik ben het gewend.
Voorzichtig. Ik wil niet nog eens gebroken worden.
Je kan praten. - Natuurlijk kan ik praten.
Ik wist dat jij niet gewoon een houten speeltje was.
Als jij echt iets geweldig wil zien, zet me dan ergens hoog in de kamer.
Zoals op de bovenste plank van de boekenkast.
Mary.
Hier gaan we.
Omhoog, hoger.
Leg nu wat kussens in het rond.
Achteruit.
Perfect.
Van onderen.
Ik kan het niet geloven. Je hebt het gedaan.
Wat bedoel je?
Ik bedoel, ik wachtte op iemand die gelooft, zoals jij.
Jij bent heel speciaal. Jij kon je verbeelden dat ik echt leefde.
Dat ik kan bewegen, denken en acteren en...
Ik moet acteren.
En nu, heb ik een plan nodig.
Weet je, je doet me aan iemand denken, maar ik weet niet wie.
Niet jij ook al?
Iemand heel vertrouwd, heel beroemd.
Ja, Napoleon. Ik haat deze hoed. - Waarom zet je hem dan niet af?
Omdat deze hoed samen met mijn hoofd uitgesneden is.
Dit is de eerste keer dat ik een Napoleon notenkraker zie.
Noem me alstublieft niet notenkraker. Ik haat die naam ook.
Noem me NC. - Wat? MC?
Nee, NC.
N, C.
Mary. - Snel.
Ben je in orde? Wat is er gebeurd?
Ik was vast aan het slapen, aan het dromen en toen...
Mijn kussens, nou...
ze ontplofte gewoon.
Exploderende kussens? Wacht eens even. Ik dacht dat ik stemmen hoorde.
Zelfontbranding. Dat is de naam ervoor.
Is het ooit al bij jou gebeurd?
Ja. Toen ik jonger was, verhuisde er een jongen naar onze stad.
En hij was zo knap. Ik dacht hij mij ten huwelijk ging vragen.
Misschien kan je me het morgen vroeg vertellen.
Wat was ik aan het denken? We ruimen... - Goedenacht.
morgen wel op. - Ik zie je morgen vroeg wel.
Goedenacht. - Goedenacht.
Ze zou dood gevallen zijn als ze mij zag. En dat willen we niet.
En dat was op een goede nacht.
Jij bent een goede leugenaar. Ik ben onder de indruk.
Ik? Ik lieg nooit.
Nee? Wat was dat dan over exploderende kussens?
Ik was alleen maar zuinig met de waarheid...
en dat is totaal iets anders.
Ze ontplofte echt. Ik zei gewoon niet hoe dat kwam.
Dat is het. Ik heb een plan.
Ik moet met mijn vrienden in het poppenhuis spreken.
Je bedoelt dat ze ook leven? - Natuurlijk. Alle poppen leven.
Dus, wat is het plan?
Dat gaat jou niet aan. Meisjes zijn niet goed in militaire strategie.
Waar ga je naar toe?
Ik zei het je al, naar het poppenhuis. - Wacht, ik moet me eerst aankleden.
Ik heb geen tijd. - Hoe ondankbaar dat mannen kunnen zijn.
Het is ontstellend, dat is wat het is.
Ik kan niet geloven dat jij een vriend bent van oom Albert.
Oké, het spijt me. Je hebt gelijk. Ga je aankleden dan.
Wacht even.
Je hebt toch geen ratten gezien daar beneden, of wel?
Ratten? In ons huis? Dat zou mijn vader niet goedkeuren.
Je zou moeten zien wat ze kunnen doen met een stuk hout.
Misschien zal je het een beetje veranderd vinden.
Ben je klaar? - Ja, ik ben klaar.
Ik heb nog nooit zoiets groots gezien.
Waar is het plafond?
Het dak? Is dit echt?
Als je erin gelooft, is het echt.
Kom op.
Werden wij kleiner of werd de kamer groter?
Vat dit niet verkeerd op maar dat is een naďeve vraag.
Ben je al vergeten wat oom Albert heeft gezegd?
Alles is relatief. Kom op. Laten we gaan.
Elk stuk speelgoed dat jij aan de boom hing, leeft nu.
De dwergen, de soldaten en zelfs de sneeuwvlokjes.
Stil. Wees stil.
Mijn hoofd.
Ik heb nog wat chocolade.
Stil.
Je kan ze geen minuut alleen laten.
Kom op.
Laten we samen trekken.
Eén, twee, drie.
Rennen.
Wees gewoon stil. - Je maakt me gek.
Wat is er aan de hand?
De voorkant van het huis is zojuist verdwenen.
Kom naar beneden, allemaal.
Je gedrag is ongelofelijk.
Wat verwacht je van mensen die in deze omstandigheden leven?
Er is geen privacy, het is twee uur 's morgens...
en er mag geen geluid gemaakt worden na elf uur.
Wees stil. - Ik wil een klacht indienen.
Dit huis is al 30 jaar niet meer gerenoveerd.
Er is zoveel stof dat ik ondertussen een allergie heb ontwikkeld.
Tinker, nog één woord...
Gielgud... Hoogheid, ik heb geen excuus...
voor mijn vreselijke gedrag.
Maar voor mijn verdediging, ik kreeg een migraineaanval...
en daarom heb ik mezelf tot dit gedrag verlaagt.
En hij drumt nog steeds.
Het lijkt erop, hoogheid, alsof jij een plan hebt.
Ja, dat heb ik ook. Wat we moeten doen is...
Ik zal nooit meer praten, maar ik heb nog één ding te zeggen.
Wat? - Oom Albert bewaarde dit huis...
op zijn stoffige zolder voor meer dan 30 jaar.
Heel plotseling, is het zijn meest waardevolle bezit.
Ik heb zelden nog iets cynischer gehoord.
Hoe durf jij oom Albert zo te bekritiseren?
Ik hou ervan. - Oom Albert noemt mij Sticks.
Misschien moet zijne hoogheid zijn charmante metgezel eens voorstellen?
Wat? Ja, sorry. Hierbij presenteer ik onze nieuwe eigenaar, Mary.
Mary is het nichtje van oom Albert.
Dit zijn Gielgud, Tinker en Sticks.
Hallo. - Mijn beste vrienden.
Het plezier is aan mij. - Een eer.
Oké, dit is het plan. We gaan vechten tegen de rattenkoning.
Als hij meegaat, ga ik niet mee. - We gaan je niet missen.
Wacht even. Niemand gaat ergens heen.
Sticks, ga in de boom en ga zien of de sneeuw elf daar is.
Nee, ik ga zelf.
Wacht.
Je gaat toch niet in de kerstboom zonder mij?
Je hebt meer plezier als je bij ons blijft. Ik zal je leren drummen.
Luister niet naar hem. Hij is de minst betrouwbare persoon die ik ken.
Mijn hoogheid, het zou mij een plezier zijn om u een lift te geven.
Ik hoop dat je van hoogtes houdt. Ik in ieder geval niet.
Na u.
Iedereen aan boord?
Hoogheid.
Doe de groeten aan je moeder van mij.
Geen probleem.
Waarom noemen ze jou hoogheid?
Niet voor een bepaalde reden. Het is gewoon iets dat ze doen.
De cherubijnen en serafijnen. Ik hing ze zelf op.
Hallo.
Koninklijke hoogheid. Een gelukkig Kerstfeest.
Gelukkig Kerstfeest.
Mary, je bent heel mooi.
Dank je wel.
Moeder.
Ik heb op jou gewacht. Waar bleef je zo lang?
Ik moest eerst met de andere omgaan. Alles is chaos daar beneden.
Wat had je verwacht? Ze zijn al jaren niet opgewonden.
Ik wil je vriendin Mary bedanken voor mijn prachtige, nieuwe jurk.
Misschien een extra plooi hier, voor een betere vorm?
Laat me eens zien.
Dat is beter. Weet je, je lijkt precies op mijn moeder.
Maar dat ben ik niet.
Jij bent de sneeuw elf, niet? - Wie zou ik anders zijn?
Kan ik je even spreken?
Wees niet bang.
Zijn ze niet mooi? - Ja.
Je kan mee dansen als je wil.
Maar ik kan niet vliegen.
Hoe weet je dat, als je het nog nooit hebt geprobeerd?
Je kan het wel.
Doe maar. Kom op.
Kom op, Mary, volg ons.
Ik kan vliegen.
Zoals ik altijd gedroomd hebt.
De sneeuw komt eraan.
Dames.
Dat was prachtig.
Dag.
Ik kan niet geloven dat ik vloog.
Nou, je kan nog iets ongelofelijker doen.
Wat dan?
Er is iets wat ik je wil vertellen. Over NC.
Hij is niet als de anderen.
Dat verschrikkelijk wezen, de rattenkoningin, heeft een slechte spreuk over hem uitgesproken.
Ze is zo verschrikkelijk, dat ik bijna haar naam niet kan uitspreken.
De rattenkoningin.
Maar met jou hier, Mary, hebben we misschien een kans om haar te verslaan.
hoe zie jij de wereld
komkommer koud of meer fragiel
zag jij het wel
dingen dat je zegt en doet
nooit zo klein als een boon als de wereld zo gigantisch is
hoe zie jij jezelf
zo hard als oude schoenen of romantisch
is elke dag een nieuw begin
heb je een gevecht waard om te winnen
je kan raden, ja en ja, omdat je speciaal en uniek bent
Geloof jij dat alles mogelijk is?
Ja. - Neem dan zijn hand.
kijk niet naar beneden
wees niet bang om een ster aan te raken
maakt niet uit hoe ver, maakt niet uit hoe fel
je dromen stijgen op met schoonheid en kracht
NC?
Is het aan het gebeuren?
Je bent een jongen. - Niet zomaar een jongen. Een prins.
Je deed het.
Je geloofde.
En je bevrijde hem van de vloek van de rattenkoningin.
Nu kan ik naar mijn stad gaan en mijn mensen zien.
Nu heb ik een plan. Ik ga direct terug naar mijn koninkrijk.
Nee, misschien moet ik wachten.
Je bent wel echt een ondankbaar persoon.
Het minste dat je kan doen, is haar ten dans vragen.
voel de kracht vloeien
hou de magie aan de gang
jong en oud zijn aan het groeien
door de kracht, gekend als liefde
Dat is op zeker de prins. Ik herken hem, overal.
Dus hij leeft. En hij danst met de blonde.
We moeten het de koning vertellen. Laten we gaan.
En de muziek is verschrikkelijk.
Het is een lange weg naar boven en we gaan naar de top.
Het is zo mooi.
Zie je die wolk daar?
Dat was mijn stad voor de rattenkoning het van me afpakte.
Zijn moeder veranderde me in een houten notenkraker...
en dan liet hij zijn leger los in het stadscentrum...
en maakte mijn mensen bang, op een mooie lentedag.
Nou, hopelijk komt ze morgen langs.
Waarom is er daar een donkere wolk? - De rattenkoning is bang voor de zon.
Dus verbrand hij alles in zijn rookfabriek, inclusief al het speelgoed van de kinderen...
om de wolk te laten blijven bestaan.
Breng de volgende zaak.
Voorruit.
Kom op.
Iets sappigs, hoop ik.
We vingen hen toen ze probeerde het paleis op te blazen, majesteit.
Sabotage? In mijn koninkrijk?
Ben je niet beschaamd dat je probeert je koning te schaden?
Ik zie geen koning. - Excuseer?
Je kan onze prins in hout veranderen en ons in slaven veranderen...
maar je zult nooit meer zijn dan een vieze rat, voor ons.
Zo jammer.
Het is allemaal zo onnodig.
Als iemand die geweld verafschuwt.
Hier.
Zo koppig, jullie mensen.
ze hadden hun kans maar de mensen konden het gewoon niet
ze regeerde de wereld zo slecht dat ze het verpest hebben
veel te licht en winderig veel te vrij en gemakkelijk
vrijheid maakt me misselijk nu is het tijd voor de ratten hun val
twee, drie, vier
welkom in het stygisch tijdperk
duisternis waarin de knaagdieren helder zien
de dagen zijn voorbij zonlicht is overschat
discipline creëerde rattenbeleid voor iedereen
dus, mensen, zonlicht, licht, we kunnen ze niet uitstaan
ratten regeren dat wordt groot aangetoond
glorieus en somber het lot loopt door mij
en de lichten gaan uit
de lichten gaan uit
Geniaal.
Ja, een meesterstuk, niet?
Kom.
Jij bent de man. Goed gedaan, baas.
Alsjeblieft, jullie zijn te goed.
En ik zal jullie een klein rattengeheim vertellen...
mijn vettige, kleine terroristvriend.
Weldra zullen er alleen nog ratten zijn, en dan zullen wij een imperium hebben...
dat duizend jaar zal bestaan.
Sorry, te lang. Slechte remmen.
Mijn loyale vleermuisratten. Wat voor nieuws?
Niets speciaal. - Niet zo belangrijk.
Welk nieuws? Ik heb geen tijd voor spelletjes.
Je favoriete prins leeft nog, mijnheer.
Ik wist het.
Ik ben zo bang.
Misschien moet ik me in een hol verstoppen.
Breng hem naar de rookfabriek.
Ik wist het. De prins leeft nog.
Zwijgen, kaalkop. Vooruit. - Hij leeft nog.
Haal mijn pruik, snel.
Elke idioot kan een crisis aan.
Dag-tot-dag leven, daar slijt je van.
Moeder.
- Jij bent het maar.
Moeder. Je bent blijkbaar steken aan het laten vallen, oude meid.
Je toverspreuk op de prins is verbroken. Hij leeft weer.
Hij leeft.
Als de andere mensen er achter komen, zullen mijn dromen verbrijzeld worden.
Ik zie zijn stom gezicht naar me lachen. Wat moet ik doen?
Zet je hoorapparaat wat harder, alstublieft. Wil je de wereld ratificeren of niet?
Kom naar mama.
Dichterbij.
Wees een rat. Ik zal een nieuwe vloek uitspreken op dat kleine rund...
en dan kan misschien één van je stomme soldaten hem pakken.
Je beet me.
Maak dat je weg komt.
Zorg dat hij volgende keer goed is, oké?
Ik moet mijn kracht wat opbouwen. Een beetje ratten sap.
Het moet die moeiende sneeuw elf geweest zijn.
Kleine schattige trut.
Welkom in het paradijs.
Kom op.
Daarheen.
Je zei dat de rattenkoning bang is voor zonlicht.
Dus waarom leg je dan de rookfabriek niet gewoon stil?
Dat is het. Fantastisch.
Misschien zijn sommige meisjes wel goed in militaire strategie.
Dit is goed.
Wat gebeurt er?
De toverspreuk komt terug. Hoe hebben ze het ontdekt?
Ik kom. Hou vol.
Mary - Wat is er? Waarom lig jij niet in bed?
Ik moet hem redden. - Wat, Max?
Nee, niet Max. NC.
Mijn boom. - Wat is hier aan de hand?
Mevrouw Eva? - Ik kom.
Heb ik me verslapen?
Je bent veilig.
Wilt u dit uitleggen?
Nou, mijnheer, ik zag de exploderende kussens, maar dit? Mary?
Exploderende? - Kussens?
Dat was ervoor. Luister, alstublieft.
Ik probeerde het te vertellen. De koning van de ratten is bang voor de prins...
Ratten?
En de boom is doorgeknaagd door zijn rattehonden.
Joseph, doe iets. Ik ga flauwvallen.
Doe niet zo, Louise. Er zijn geen ratten in dit huis.
Jij was hier de baas.
Maar met die brandy rode kaken, is het niet vreemd dat je exploderende kussens ziet.
Wat is er aan de hand? - Jij, kom hier.
Kijk wat je hebt gedaan. - Ik heb niets gedaan.
Hij heeft niets gedaan. Ik zei het je al, het waren de ratten.
Ik denk dat ik er één zie. - Louise, alsjeblieft.
Max heeft de kinderkamer niet verlaten. Daar ben ik zeker van.
Laat me los.
Oké, genoeg. Iedereen naar bed.
Kinderen.
Louise, kom daar van af.
Morgen wil ik echte antwoorden, jonge dame.
Snel terug naar bed, kinderen. Snel.
Dus deze boom was 200 voet hoog en reikte helemaal tot aan de sterren?
Ik zei het je al. Het plafond was weg.
De versieringen danste, jij vloog en de boom viel naar beneden?
Het moet mooi geweest zijn.
Louise, zelfs Max gelooft haar niet. Of wel, Max?
Geen enkel woord.
Misschien wil je het ons laten zien? Laat deze kamer voor onze ogen groeien.
Ik kan dat niet. Ik heb de kracht niet.
Wil je dan misschien uitleggen hoe het komt dat deze boom is doorgezaagd?
Omdat ze stalen tanden hebben.
Een beetje pret is één ding, Mary, maar schaamteloos liegen is iets anders.
Nu...
geef me die pop.
Je krijgt hem niet. Nooit.
En ik lieg niet. Dat doe ik nooit.
Joseph, luister. Herinner je niet wat dokter Freud ons zei...
over kinderpsychologie en dromen?
Mag ik één ochtend hebben zonder dat die kwakzalver overal bij wordt betrokken?
Waar ga je naar toe?
Ik wil niet dat je me ziet huilen.
Niemand luistert. Ze proberen niet eens.
ze zeggen gewoon wat er ook gebeurt
dat ik lieg
maar op reflectie
ben ik gewoon anders
uniek in zijn soort, dat vind ik niet erg
ik ben gelukkig hier
hier met mijn geheimen
hier met mijn passie
dromen worden echt en ik voel me gewild
hier ben ik moediger
ik zal me niet overgeven
veilig in mijn wereld
en dat is alles wat ik nodig heb
Weet je, ik heb een raar gevoel. dat er iets mis is bij Mary thuis.
Ik kan beter even kijken.
Ik deed niets. Ik zweer het.
Gelukkig ben je hier. Hij wil niets toegeven.
Ik wil met je praten. Help mij, alstublieft.
Stilte.
Gelukkig Kerstfeest, Joseph.
Is alles oké? - Oom, een privégesprek in mijn bureel.
Natuurlijk.
Alleen.